نوشته‌های محسن آریان ارجمند از دنیای خودرو

یک فیلم، یک ماشین (بازگشت به آینده)

تصویر شاخص فیلم بازگشت به آینده

نویسنده‌ی این فیلم، Bob Gale بیان می‌کند که روزی دفتر‌خاطرات پدرش را در زیرزمین خانه‌اشان پیدا می‌کند و بعدها همان الهام‌بخش او در نوشتن این مجموعه‌ی پرفروش شد.

کسی نیست که از این فیلم خوش‌ساخت، خاطره‌ی‌خوش نداشته باشد! بازگشت به آینده نام فیلمی سه قسمتی است که در سال‌های ۱۹۸۵ و ۱۹۸۹ و ۱۹۹۰ به کارگردانی رابرت زِمکیس (Robert Zemeckis) ساخته شد. داستان فیلم درباره‌ی پسری دبیرستانی و مخترعی عجیب و غریب است که با ماشینِ زمان به سه دوره‌ی زمانی مختلف در قسمت مشخصی از کالیفرنیا سفر می‌کنند.

backtothefuture3

نویسنده‌ی این فیلم، باب گِیل (Bob Gale) بیان می‌کند که دفتر‌ خاطرات پدرش، الهام‌بخش او در نوشتن این مجموعه بوده است، البته در آن داستان، ماشین زمان یک یخچال‌فریزر بوده است که در فیلم، یک خودرو این نقش مهم را برعهده می‌گیرد! در این مجموعه، اتومبیل‌های مختلفی به کارگرفته شده است، ولی سوپراستار آن‌ها چیزی نیست جز ماشین زمان. برای انتخاب این خودرو روزها وقت صرف شد تا اینکه یک خودروی سفارشی آمریکایی، با نام دیلورن به جهت شباهت آن به خودروهای فضایی و داشتن درهای پروانه‌ای‌شکل برای ایفای این نقش کلیدی در نظر گرفته شد و برای شباهت بیشتر به ماشین‌ زمان، قطعات و قسمت‌های مختلفی به داخل و خارج خودرو اضافه شد.

Back-to-the-Future (4)

Back-to-the-Future (3)Back-to-the-Future (2)

در جریان ساخت این فیلم هفت دستگاه دیلورن DMC-12 به کارگرفته شدند. شش تا از کارخانه خریداری شد و یکی از آن‌ها برای ساخت سکانسِ پرواز، در ابعاد اصلی، از فایبرگلاس ساخته شد! در حال حاضر تنها سه دستگاه از آن‌ها موجود است، که دو تا در پارک Universal Orlando و یکی هم با لاستیکِ دیواره سفید در تملک شخصی است. در انتهای قسمت سوم، برای ساخت صحنه‌‌ی برخورد قطار با دیلورن، یکی از آن‌ها را قبل از برخورد با قطار به سه قسمت تقسیم کرده و داخلش را از مواد‌  منفجره پر کردند. این ماشین بعد از برخورد دوباره سرهم شد و از سقف رستورانی در هالیوود، برای سال‌های زیادی آویزان بود تا اینکه در سال ۲۰۱۰ این رستوران بسته شد. John DeLorean سازنده‌ی دیلورن بعد از ساخت بازگشت به آینده برای در نامه‌ای برای باب گِیل می‌نویسد:

برای زنده‌ نگه داشتن رویایم از شما تشکر می‌کنم. شاید نیمی از صاحبان فعلی دیلورن، آن را به خاطر فیلم بازگشت به آینده خریداری کرده‌اند.

دیلورن DMC-12  بین سال‌های ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۳ میلادی تولید شد. شاسی نوین آن با فایبرگلاس و استیل ضدزنگ به کمک لوتوس ساخته شد و برای تعلیق در قسمت جلو از ساختار دابل ویشبن و در عقب از مولتی‌لینک استفاده شد که همین موضوع، هندلینگ مثال‌زدنی را به دیلورن ارزانی داشت.

نوشته مرتبط: ۱۰ خودرویی که آرنولد شوارتزنگر سوار می‌شود

نمایی از شاسی، فریم، بدنه‌ی دیلورن DMC-12

نمایی از شاسی، فریم، بدنه‌ی دیلورن DMC-12

آقای دیلورن برای طراحی بدنه هم از طراح معروف ایتالیایی “جورجتو جیوجیارو” بهره جست، همه چیز می‌رفت تا این خودرو را تبدیل به معجونی از بهترین‌ها کند، ولی استفاده از موتور ۲.۹ لیتری با آرایش وی شش و ۱۷۰ اسب‌بخاری که در محصولات پژو و ولوو و رنو استفاده می‌شد، تیری شد بر پیکره‌ی دیلورن. قدرت آن حتی برای گرفتن مجوز آلایندگی آمریکا به ۱۳۰ اسب‌بخار تنزل پیدا کرد و آن را تبدیل به یک سوپراسپرت با شتاب‌گیری حلزونی کرد، به گونه‌ای که شتاب ۰ تا ۹۶ کیلومتر برای مدل دنده دستی ۸.۸ ثانیه و برای نمونه‌ی دنده اتوماتیک ۱۰.۵ ثانیه به درازا می‌انجامید! هدف آقای دیلورن تولید ده‌ها هزار دستگاه بود ولی به دلایلی که ذکر شد تنها ۸.۵۸۳ دستگاه تولید شد. خبر جالب اینکه تولید آن دوباره از سال ۲۰۰۷ با بهره‌گیری از قطعات به جامانده در خطوط تولید، به تعداد محدود در حال انجام است و در سال ۲۰۱۱ هم نمونه‌ای اولیه از آن با موتور برقی و قدرت ۲۰۰ اسب‌بخار رونمایی شد که فروش آن بزودی آغاز می‌شود.


نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *